فنرهای ساعتی نیز فنرهای پیچشی هستند و در نقطه مقابل میله های پیچشی هستند که از سیم فنری ساخته می شوند. اگر شکل فضای موجود برای تابع فنر را در نظر بگیریم، انحراف یک فنر ساعتی با افزایش تعداد سیم پیچ ها افزایش می یابد، به این معنی که فضای شعاعی باید در دسترس باشد. آنها از موادی با سطح مقطع مستطیلی ساخته شده اند که از سیم نورد تخت یا نوار نورد سرد یا گرم تشکیل شده است.
بار از طریق پایه ها به فنر وارد می شود، معمولاً یک شعاع داخلی که در 90 درجه به سمت داخل خم می شود، که در یک شکاف در یک شفت نصب می شود. تغییرات بیشتر در شکل پا برای ساق بیرونی امکان پذیر است.
فرآیند تولید فنرهای ساعتی به شکل کاملاً مارپیچی منجر می شود، اگرچه این مارپیچ مانند بسیاری از فنرهای دیگر عمودی نیست.
فنرهای ساعتی قرار است بدون تماس بین سیم پیچ ها و بنابراین بدون اصطکاک داخلی کار کنند. این تنها در صورتی امکان پذیر است که بار به روش صحیح به فنر اعمال شود. با افزایش انحراف و تعداد سیم پیچ ها، باید از تماس سیم پیچ اجتناب شود.
